2007/Nov/28

ตามที่ทางบริษัท Pinnacle Software จำกัด ซึ่งเป็นเจ้าของผู้ให้บริการเกมไท ออนไลน์ โดยได้เปิดให้บริการมาตั้งแต่เดือน พฤศจิกายน 2548 จนถึงปัจจุบัน โดยเกมไท ออนไลน์ ก็ได้รับการตอบรับอย่างอบอุ่นจากเกมเมอร์ชาวไทยด้วยดี ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ซึ่งก็ได้ทำให้ทีมงานผู้พัฒนามีกำลังใจที่จะพัฒนาตัวเกม เพื่อที่จะรักษาชุมชน แห่งนี้ให้คงอยู่ให้ยาวนานที่สุด
     แต่เนื่องด้วยในปัจจุบันที่ทางทีมงานผู้พัฒนาของทางบริษัทฯ มีปริมาณบุคลากรที่จำกัด และทางทีมงานมีความประสงค์ที่จะพัฒนาเกมไท ออนไลน์ 2 ซึ่งในส่วนของเกมไท ออนไลน์ อาจจะมีเนื้อหาที่อิ่มตัว รวมทั้งโครงสร้างโปรแกรมเดิมยากต่อการที่จะพัฒนาต่อเนื่องไปอีก ทางทีมงานจึงได้ประชุมร่วมกันและมีมติเห็นพ้องร่วมกันว่า จะยุติการให้บริการเกมไท ออนไลน์ โดยจะปิดให้บริการอย่างถาวรในวันที่ 31 ธันวาคม 2550 เป็นต้นไป

     ทางทีมงานขอขอบพระคุณผู้เล่นทุกท่านที่ไว้วางใจให้เราบริการและเป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนาเสมือนครอบครับด้วยดีเสมอมา ทางทีมงานหวังว่าโอกาสหน้าจะมีโอกาสได้กลับมารับใช้และให้บริการทุกท่านอีกครั้ง

 
ทีมงานเกมไทออนไลน์
ขอบคุณทุกท่านครับ

ที่มาจาก http://www.taionline.in.th/main.php รู้ข่าวนี้ได้ซักพักแล้วแต่ไม่ว่างอัพเนื้อหาโดยรวมคือตลกตรงที่ว่าจะทำ ภาค2 เด็กอมมือคงจะเชื่อล่ะ มีไหนบ้างที่เกมแรกไม่workแล้วจะทำเกมสองกันมั๊งจริงๆแล้วเมื่อก่อนผมก็เคยโหลดเจ้าตัวนี้มาเล่นพบว่าคนออกแบบเกมนี้แทบจะไม่ได้เล่นเกมเลยก็ว่าได้(ไม่รวมกับตัวละครที่ก๊อปอะไรมาที่เคยพูดไปแล้ว)แผนที่ในเกมไม่มีความหลากหลายเอาซะเลยเป็นแผนที่ต่อกันยาวๆยิ่งไปยิ่งโหดถ้ายังไม่เก่งก็วิ่งได้แค่แมทเดียวแค่คิดก็น่าเบื่อแล้วแถมผมเพิ่งเคยเห็นแผนที่เมืองเกิดติดกันเป็นพรืดถามหน่อยเถอะคนทำเคยไปเล่นเกมอื่นเขาบ้างไหมสรุปให้ว่าไม่เคยแหงๆรวมถึงระบบคลิ๊กเดินได้ยากมากๆก็ยังไม่เห็นแก้ได้เลยพอตอนที่ระบบเติมเงินเข้ามาก็พบว่าเป็นระบบหิวเงินสุดๆไปเลยคงไม่ต้องพูดแล้วสรุปก็จบไปอย่างเงียบๆอีกแล้วกับเกมออนไลค์mmorpgสามมิติที่คนไทยยอมควักเงินเอาไปโยนลงแม่น้ำเกมแรกของไทยใครจะเป็นรายต่อไปน้อเอาใจช่วยเกมที่คนไทยทำนะครับหวังว่าคงจะไม่โดนเกมต่างชาติเอาไปกินหมดเพราะซื้อเอาถูกกว่าทำเองนิหน่าแล้วถ้ามันไม่HOTแล้วเราก็หยุดซื้อโอ๊ยอะไรจะง่ายปานนั้นเหมือนที่ASทำเป็นประจำนั้นแหละ

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
อิอิ
#1  by  สา (222.123.171.186) At 2007-11-28 09:46, 
เฮ้อ เหนื่อยใจจริงๆsad smile
#2  by  zZZz (124.121.55.139) At 2007-12-13 05:46, 
ถามหน่อยเถอะคนทำบล็อกนี้​เคยทำอะไรสร้างสรรค์บ้างมั้ย ไปว่าเกมคน​อื่น​สรุป​​ว่า แย่ๆๆ....
#3  by  คนแถวนี้ (203.113.40.74) At 2008-01-21 14:54, 
คน​ใด​โผงพูดโอ้​ อึงดัง​
อวดว่ากล้าอย่าฟัง​ สัปปลี้​
หมา​เห่า​เล่าอย่าหวัง จักขบ​ ​ใครนา
สองเหล่า​เขา​หมู่นี้​ ชาติ​เชื้อเดียว​กัน๚ะ๛
#4  by  Yevon (Shuu) At 2008-01-23 00:35, 
ชอบพูดยังกะนักการเมืองของประเทศหนึ่งเลย เหมือนเด๊ะ แล้วไม่ยอมเป็นนักการเมืองบ้างรึไง
#5  by   (165.228.129.11) At 2008-01-25 13:15, 
เรื่องต่อไปนี้​เป็น​นิยายที่​แต่งขึ้น​ ​มิ​ได้​พลาดพิงบุคคล​หรือ​สถานที่​ใด​ใด​ทั้ง​สิ้น​

***​หากชอบกรุณาติชม​ ​แต่​ถ้า​ไม่​ชอบก็​ต้อง​ขออภัย​ ​ขอบคุณค่ะ​ ****

​รถเบนส์คันหรูจอดหน้าคฤหาสน์หลัง​ใหญ่​ ​หญิงสาวผิวขาว​ใน​ชุดนักเรียนเดินลง​จาก​รถลงมา​เงียบๆ​ ​หันมองรถสปอร์ตที่จอด​อยู่​หน้าบ้าน​
" ​พี่ฟ้ามา​แล้ว​เหรอ​ " ​เสียงใสถามเด็กรับ​ใช้​ที่มายืนรอ​
" ​ค่ะ​ " ​น้ำ​ฝนพยักหน้า​แล้ว​เดินขึ้นข้างบนเงียบๆ​ ...​เสียงดังลอดออกมา​จาก​ห้องที่ปิด​ไม่​สนิท​ ​ห้องพี่ฟ้า​เด็กสาวเดิน​เข้า​ไป​ใกล้​เปิดประตู​เข้า​ไปก็​เห็นกระ​เป๋าหนังใบละหลายหมื่นของพี่ฟ้าตก​อยู่​กับ​พื้น​ ​กับ​เนคไทของ​ผู้​ชาย​ ​เด็กสาวส่ายหน้า​ ​พี่ฟ้าพา​ผู้​ชายมาบ้านอีก​แล้ว​เหรอ​ ​ขา​เรียวเดินต่อ​เข้า​ไปอีกนิดก็​เห็น​ ​พี่ฟ้านั่ง​อยู่​บนตัวชายหนุ่มร่างสูงที่นอน​อยู่​บนเตียง​ใหญ่​ใน​สภาพ​ไม่​มี​เสื้อผ้าติดตัว​

ร่างขาวนวลของพี่ฟ้าตัด​กับ​ผิวสีน้ำ​ผึ้งของ​ผู้​ชายที่นอน​อยู่​บนเตียง​ ​ร่างของพี่ฟ้านั่งคร่อม​อยู่​ตรงท้องน้อย​เขา​ขณะที่ค่อยๆ​จับสิ่ง​นั้น​ใส่​เข้า​ไป​ใน​ตัวของพี่ฟ้า​
" ​อือ้​...​อ๊า​ " ​เสียงพี่ฟ้าร้องเมื่อแท่ง​ความ​เป็น​ชายค่อยหาย​เข้า​ไป​ใน​ตัวจนมิด​ ​ก่อน​จะ​ค่อยขยับตัวขึ้นลง​โดย​มีมือของอีกฝ่ายจับสะ​โพกพี่ฟ้ากระ​แทกขึ้นลง​ ​พี่ฟ้าค่อยๆ​ขยับตัวขึ้นลง​เร็ว​ขึ้นๆ​ ​สองเสียงประสาน​กัน​ระงมห้องไปหมดก่อนที่พี่ฟ้า​จะ​ซบลงบนตัว​เขา​ชายหนุ่มที่นอนหอบ​ ​แล้ว​ค่อยๆ​ไถลตัวลงมานอนข้างๆ​อย่างเหนื่อยอ่อน​ ​แต่มือของพี่​ยัง​ลูบไล้หน้าอกของ​เขา​เบาก่อน​จะ​พลิกตัวมาจูบเม้นที่หัวนมของ​เขา​จนอีกฝ่ายซีดปาก​ด้วย​ความ​กระสัน​ ​แล้ว​พลิกตัวขึ้นคร่อมพี่ฟ้า​ ​คราวนี้​ ​เห็นหน้าคู่นอนพี่ฟ้าชัดๆ​ ​พี่กล้า​...​หนึ่ง​ใน​คู่ควงของพี่ฟ้า​ ​และ​เป็น​คนที่พี่ฟ้าพามานอน​ด้วย​บ่อยที่สุด​ ​มือ​ใหญ่​ของพี่กล้ากำ​นมพี่ฟ้าขยำ​แรงๆ​ก่อน​จะ​ก้มลงดูดเลียจนพี่ฟ้าบิดตัวร้อง​ ​แล้ว​ค่อยๆ​ลากลิ้นลงมาที่ท้องน้อยวนที่สะดือ​ ​แล้ว​ไล้​เรื่อยลงสู่กลีบกุหลาบงาม​ ​พี่ฟ้าอ้าขามากขึ้นเมื่อพี่กล้าก้มลงไป​ใช้​ลิ้นเลียสองกลีบจนชุ่มช่ำ​อีกครั้ง​ ​นิ้วมือ​ใหญ่ๆ​ของพี่กล้าสอด​ใส่​ลง​ใน​ช่องขณะที่มือที่ว่างบีบนวดน่องขาว​ ​แล้ว​ค่อยๆ​ดึง​เข้า​ออก​ ​มองพี่ฟ้าที่ดิ้นทุรนทุราย​
" ​กล้า​...​ฟ้า​ไม่​ไหว​แล้ว​ " ​เสียงพี่ฟ้าหอบกระ​เส่า​
" ​แต่กล้า​ยัง​ไม่​พร้อมเลย​ ​ฟ้า​ช่วย​หน่อยสิ​ " ​พี่กล้าบอก​แล้ว​ดึงนิ้วออก​ ​พี่ฟ้ายันตัวลุกขึ้น​ ​พลักพี่กล้าลงนอน​แล้ว​แท่งของพี่กล้าขึ้นมารูดเบาๆ​ก่อน​จะ​เอา​เข้า​ปาก​ ​คราวนี้พี่กล้า​เป็น​ฝ่ายร้องครางบ้าง​แล้ว​ ​พี่ฟ้าอม​แล้ว​ดูดเม้ม​จาก​ปลายไปยันโคนไล่​เลีย​ถึง​ไข่​ ​ของพี่กล้า​แข็งเห็นหัวสีชมพู​เลยละ​ ​พี่ฟ้า​อยู่​สองสามที่​แล้ว​ก็ละมาลงนอนพี่กล้าตามจับขาพี่ฟ้าดันขึ้น​แล้ว​จับแยกออกจนเห็นกลีบสีชมพูที่ช่ำ​น้ำ​ ​ก่อน​จะ​ค่อยๆ​แอ่นของตัวเองไปจ่อ​อยู่​ที่ปากถ้ำ​ของพี่ฟ้า​เหมือนยอกล้อ​
" ​กล้า​เอา​เถอะ​ ​ฟ้า​จะ​แย่​แล้ว​ " ​พี่ฟ้าอุทรณ์​เสียงกระ​เส่าพยายามแอ่นสะ​โพกหาปลายแท่งที่​แว่งไปมา​ ​พี่กล้าหัวเราะ​แล้ว​สอด​ใส่​พรวดเดียวจนมิดแท่ง​ ​พี่ฟ้ากรีดร้องแอ่นตัวมือจิกที่นอน​
" ​อ๊า​...​แรงๆ​กล้า​....​อึ๊​ " ​พี่ฟ้าร้องบอกคู่ขา​ ​ขณะที่มือกอดหัวของ​เขา​ที่กำ​ลังดูดเม้มยอดอกที่ชูชัน​ ​แต่พี่กล้ากลับถอนแท่งออกจับพี่ฟ้าคว่ำ​หน้าลง​กับ​ที่นอนจับสะ​โพกพี่ฟ้ายกขึ้น​แล้ว​สอก​ใส่​ทางหลัง​
" ​อ๊า​...​กล้า​...​อ๊า​...​ซี๊ด​ " ​เสียงพี่ฟ้าร้องลั่นประสาน​กับ​พี่กล้าที่ขยับ​เข้า​ออกถี่ขึ้นๆ​จนน้ำ​ขาวๆ​ทะลักออกมา​ ​ทั้ง​สองทิ้งตัวลงนอนอีกครั้ง​ทั้งๆ​ที่​ยัง​ไม่​แยก​จาก​กัน​ ​น้ำ​ถอนใจค่อยๆ​เดินกลับไปห้องตัวเอง​ ​เป็น​ภาพที่ชินตาซะ​แล้ว​ ​ข้างบนคือเขตหวงห้าม​ไม่​มีคนรับ​ใช้​ที่​ไม่​อนุญาต​ให้​ขึ้นมา​ได้​พี่ฟ้า​จึง​ไม่​ต้อง​กลัวว่า​ใคร​จะ​เห็น​

" ​ว่า​ไงจ๊ะน้องสาว​ ​กลับมา​เมื่อไหร่​ " ​ร่าง​ใน​ชุดคลุมสี​เขียวมรกตตัด​กับ​ผิวขาวสั้นแค่​เข่าผูกเชือกที่​เอว​ไว้​หลวมๆ​เวลา​เดินอกอวบๆ​ก็ออกมาล่อตา​
" ​แต่งตัว​ให้​มันดีๆ​ได้​ไหม​ " ​คน​เป็น​น้องว่าพลางส่ายหน้า​ ​แต่อีกฝ่ายหัวเราะกิ๊กเอามือขยี้หัว​แล้ว​เดินไปนั่งที่​โต๊ะอาหาร​
" ​มีมันก็​ต้อง​โชว์สิ​ ​จะ​มามัวปิดเหมือนเรา​ได้​ไง​ " ​สองพี่น้องหยุดสนทนา​เมื่อแม่บ้านนำ​อาหารมา​ให้​
" ​พี่​จะ​ไปเมืองนอกสักเดือนนะ​ ​น้ำ​อยู่​บ้านคนเดียว​ได้​ไหม​ "
" ​ได้​ค่ะ​ " ​น้ำ​รับคำ​ทำ​อย่าง​กับ​ว่าพี่ฟ้า​ไม่​เคยทิ้งเธอ​ให้​อยู่​คนเดียวงั้นแหละ​
" ​อืม​...​ดี​ ​โรงเรียน​ใหม่​พี่จัดการ​ให้​แล้ว​นะ​ ​วันจันทร์ก็​ไป​ได้​เลยระวังตัวละ​ ​ที่นั่น​เป็น​โรงเรียนสห​ ​ไม่​ใช่​หญิงล้วนที่​เธอเคยเรียนนะ​ "
" ​คะ​ " ​น้ำ​รับสั้นๆ​อีกตามเคย​

น้ำ​เดินขึ้นห้องพลางหยุดมองพระจันทร์ที่กำ​ลัง​จะ​เต็มดวง​แล้ว​กดโทรศัพท์​
" ​ฟ่างเหรอ​ ​น้ำ​นะ​ "
" ​อืม​..​มี​ไร​ " ​ปลายสายถาม​
" ​คืนพรุ่งนี้จันทร์​เต็มดวง​ " ​น้ำ​บอกเบาๆ​
" ​เตรียมของบูชายัญ​ด้วย​ ​ที่​เดิม​ " ​น้ำ​สั่งยิ้มๆ​พี่ฟ้า​ไม่​อยู่​สนุกละคราวนี้​
#6  by  ninimany (165.228.129.11) At 2008-01-25 13:25, 
ตอน​2 ​แกะน้อย​

​ห้อง​ใหญ่​เต็มไป​ด้วย​ควันของกำ​ยานหอมกรุ่น​ทั้ง​ห้องมืดมิดมี​เพียงแสงจันทร์ที่ส่อง​เข้า​มาภาย​ใน​ห้องร่าง​ใน​ชุดคลุมสีดำ​ 4 ​ร่างก้าว​เข้า​มาภาย​ใน​ห้อง​ ​หนึ่ง​ใน​นั้น​ค่อยๆ​จุดเทียนที่ปัก​เป็น​รูปดาว​ ​ทั้ง​สี่จับมือท่องอะ​ไร​ใน​ลำ​คอก่อนคนที่​อยู่​ใกล้​ปั๊กไฟที่สุด​จะ​เดินไปเปิด​ให้​ไฟสว่าง​ ​ภาย​ใน​ห้องมี​เพียงเตียงสี​แดงรูกวงกลมที่​เด่นตะหง่าน​อยู่​กลางห้อง​ ​บ้านนี้​เป็น​บ้างร้านที่น้ำ​ซื้อเอา​ไว้​เสพสุข​กับ​เพื่อนๆ​ไม่​มี​ใคร​เข้า​มายุ่งเกี่ยว​ ​กำ​แพงสูงต้น​ไม่​รกทึบ​เป็น​ที่พวกเธอนำ​เหยื่อมาบูชายัญต์​เป็น​อย่างดี​
" ​เข้า​มาสิยายลูกแกะ​ " ​ลูน่า​เดินไปเปิดประตู​ให้​ ​เจ้าของนามว่าลูกแกะ​เข้า​มา​ ​ร่าง​เล็กๆ​บอบบางค่อยๆ​ก้าว​เข้า​มาภาย​ใน​ห้อง​ ​ชุดที่​เธอสวม​ใส่​สีขาวบางเบาจนเห็นทรวดทรงที่มากเกินเด็ก​ ​อกอวบอิ่ม​ใหญ่​จนล้นเอวขอดกิ่ว​เล็ก​กับ​สะ​โพกผาย​
" ​หุ่นเธอนี่มันยั่ว​ ​น้ำ​ลายฉันจริงๆ​ " ​ลูน่าบอก​แล้ว​จับอกเธอขยำ​แรงๆ​
" ​ใจเย็นน่า​ ​ลูน่า​ " ​ฟ่างร้องเตือน​

" ​จัดการตัวเองสิ​ " ​ฟ่างสั่ง​ ​ลูกแกะน้อยพยักหน้า​แล้ว​เดินไปที่​เตียงก่อน​จะ​ค่อยๆ​ถอดชุดออกช้าๆ​แล้ว​นอนราบไปที่​เตียง​ใช้​มือตัวเองกำ​อก​ไว้​แล้ว​ค่อยๆ​บีบ​เค้น​เบาๆ​ทั้ง​สองข้าง​ใช้​นิ้ววนรอบๆ​ฐาน​ให้​หัวนมแข็งขึ้นช้าๆ​ทั้ง​สี่ตอนนี้​เดินมาล้อมเตียง​ไว้​ ​ลูกแกะน้อยบีบบี้​เม็ดติ่งจนตัวเองนิ่วหน้า​ด้วย​ความ​เสี่ยวซ่าน​ ​ก่อน​จะ​ค่อยๆ​แยกขาออกเอานิ้วตัวเองถู​ไถตรงร่องกลีบเบาๆ​แล้ว​ล่วงลึกไป​ถึง​ติ่ง​ใน​ปัดผ่านไปมาจน​ต้อง​กัดปาก​ ​ใช้​นิ้วกลางสอด​ใส่​เข้า​ไป​ใน​ร่องหลีบจนมิดค่อยๆ​ชัก​เข้า​ออกช้าๆ​แล้ว​เพิ่ม​ความ​เร็ว​จน​ใน​กลีบงามมีน้ำ​เยิ้ม​
" ​พร้อม​แล้ว​คะ​ " ​เสียง​เล็ก​บอกแผ่วๆ​เมื่อดึงมือ​จาก​ร่องกลีบสาว​ทั้ง​สามปลดชุดคลุมออกเหลือแต่ร่างเปล่า​เปลีอย​ ​ขณะที่น้ำ​ถอยออกมานั่งดูอย่างพอใจ​ ​กับ​เกมส์ที่​เธอคิด​ให้​เพื่อนๆ​ ​ลูน่าทรุดตัวตรงร่องน้ำ​ที่​เยิ้ม​ใช้​ลิ้นเลียอย่างกระหายดูดเม้มติ่งกระสันต์อย่างเมามัน​
" ​อ๊า​... " ​ลูกแกะน้อยบิดตัว​ด้วย​ความ​สยิว​ ​ขณะที่ฟ่าง​และ​ดากอบนมที่ชูชัน​เข้า​แกอย่างกระหาย​ทั้ง​สอง​ทั้ง​ดูด​ทั้ง​ดึงจนร่างที่ถูกกระทำ​ทั้ง​ร้อง​ทั้ง​ดิ้นรน​
" ​ไม่​ไหว​แล้ว​คะ​ " ​เสียง​เล็กๆ​ร้องเมื่อถูกรุม​จาก​ทุกด้าน​
" ​ฉันมีของเล่น​ใหม่​มา​ให้​ ​พี่ฉันซื้อมาฝาก​ " ​ลูน่าบอก​แล้ว​ชูดิลโด้อัน​ใหญ่​ออกมา​
" ​โห้​...​ใหญ่​จัง​ ​ยายลูกแกะ​จะ​ไหวเหรอ​ " ​ดาร้องหันมองคนที่หายใจหอบบนเตียง​ ​แล้ว​มองเนินเนื้อที่มีขนปกคลุมนิดๆ​อย่างเสี่ยวๆ​
" ​ยัง​เด็กๆ​น่าดา​ " ​ว่า​แล้ว​ก็สอด​ใส่​เข้า​ไป​ใน​รูของยายลูกแกะทันที​
" ​อ้า​...​เจ็บ​ " ​เสียง​เล็ก​ร้องพยายาม​จะ​เอามือดันสิ่งแปลกปลอมออก​จาก​ตัว​
" ​จับหน่อย​ " ​ลูน่าร้องสั่ง​แล้ว​ขึ้นคร่อมเอาของปลอม​ใส่​เข้า​ไปพร้อมเปิดเครื่อง​ให้​สั่น​
" ​รับรองเธอ​ต้อง​ชอบยายลูกแกะ​ " ​ลูน่าบอก​แล้ว​สอก​ให้​ลึกกว่า​เดิม​ ​ร่างเปลือยดิ้น​อยู่​ครู่​ ​แต่​เมื่อถูกดิลโด้ยัด​เข้า​ไปก็กลาย​เป็น​ส่ายสะ​โพกร้องครางตามแรงที่ลูน่าชัก​เข้า​ชักออกจนหมดแรง​
" ​เสร็จ​แล้ว​ใช่​ไหม​ " ​ลูน่ายื่นหน้า​เข้า​ไปถามคนที่นอนหอบ​
"ค่ะ​ " ​เสียง​เล็ก​รับอย่างระ​โหยลูน่า​จึง​ดึงออกมา​เลียเอาน้ำ​เมือกออก​
" ​ของเธอหวานจริงๆ​ยายลูกแกะ​ " ​กระซิบบอก​แล้ว​เอนตัวลงนอนข้าง​ ​เอือมมือแหย่ลงไป​ใน​ซอกหลืบอีก​
" ​เธอเสร็จ​แล้ว​ทำ​ให้​ฉันบ้าง​ " ​เสียงเหมือนสั่งร่าง​เล็ก​พลิกตัวมานอนบนตัวสูง​ใหญ่​อย่าง​ผู้​หญิงยุ​โรปก่อน​จะ​ค่อยๆ​กอบเอานมที่​ใหญ่​กว่าสาวรุ่นเอเซียไปดูดมือ​เล็ก​ล้วง​เข้า​ไป​ใน​ร่องหลืบ​แล้ว​ถู​เบาๆ​ ​ร่างของลูน่า​แอ่นขึ้นอย่างเสี่ยวซ่าน​ ​ฟ่าง​และ​ดามาสมทบ​ ​น้ำ​ลุกขึ้นมองไปข้างนอกที่มี​แต่​ความ​มืดมิด​ ​ไม่​มีอะ​ไรที่ทำ​ให้​เธอตื่นเต้น​ได้​เลยเหรอ​ ​ภาพพี่ฟ้าที่ร่วมรัก​กับ​ผู้​ชาย​ ​ภาพเพื่อนๆ​ที่ร่วมรัก​กัน​เอง​ไม่​ได้​ทำ​ให้​เธอรู้สึกคล่อยตามไป​ด้วย​

เช้า​ของการไปโรงเรียนวันแรก​
" ​น้ำ​ " ​ดาร้องเรียกเมื้อเธอย่างกราย​เข้า​ห้องเรียนมา​
" ​มานั่ง​ด้วย​กัน​สิ​ " ​ดาร้องบอก​ ​น้ำ​หันมองคนที่​เหลือ​
" ​แล้ว​พวกลูน่า​กับ​ยายลูกแกะละ​ "
" ​อ้อ​...​ยายลูกแกะ​ไปซื้อน้ำ​ ​ลูน่าคงไปตาม​เพราะ​เห็นว่านาน​แล้ว​ "น้ำ​พยักหน้า​ ​เอาหนังสือมาอ่านก่อนที่​จะ​เข้า​เรียน​

รินกว่า​จะ​แทรก​เข้า​ไปซื้อน้ำ​มา​ได้​ก็​เล่นเอาหอบก็คนรูปร่าง​เล็กๆ​อย่างเธอ​จะ​ไปมี​แรงแค่​ไหน​กับ​การแย้ง​กัน​ซื้อน้ำ​กัน​อย่างบ้าระห่ำ​แบบนี้​
"ตาย​แล้ว​...​เดี๋ยว​ต้อง​เข้า​ห้อง​แล้ว​ " ​หญิงสาวร้อง​แล้ว​รีบวิ่ง​เข้า​ตึก​
"ว้าย​... " ​ร่างสองร่างชน​กัน​อย่างจังแต่ริน​เป็น​ฝ่ายกระ​เด็นลงไปก้นจ้ำ​เบ้า​
" ​ขอโทษครับ​ ​เป็น​อะ​ไร​หรือ​เปล่า​ " ​เสียงห้าวถาม​แล้ว​มองดูร่างที่​เขา​ชนไปกอง​
" ​มะ​..​ไม่​เป็น​ไรคะ​ " ​รินรีบลุกแต่อีกฝ่ายนั่งลงก่อน​จึง​ทำ​ให้​ชะงักมองสบตา​กัน​พัก​ใหญ่​
" ​น้องเปียกหมดเลย​ ​พี่​เช็ด​ให้​นะ​ " ​โมทควักเอาผ้า​เช้ดหน้า​เช็ดไปตามตัวที่​เปียกของเธอจนเห็นเสื้อ​ใน​สีฟ้าลายสก็อต​กับ​อกอวบจนล้นเสื้อ​ใน​ ​เห็น​แล้ว​น้ำ​ลายหก​
" ​เฮ้ย​... " ​เสียงร้องเรียกก่อนปลายเท้า​จะ​เสยเอาปลายคางจนเห็นดาว​
" ​กล้าดี​ยัง​ไง​ ​มายุ่ง​กับ​เด็กฉัน​ " ​เสียงใสตวาดมาพร้อม​กับ​ร่างสูงผมสีน้ำ​ตาลออกทองมายืนค้ำ​หัวพร้อม​กับ​อีกสาวผมซอยสั้น​เข้า​ไปประคองรินลุกขึ้น​
" ​ถ้า​ไม่​อยากตาย​ ​อย่ามายุ่ง​กับ​ยายนี่​ " ​ลูน่าบอก​แล้ว​ดึงมือ​ให้​เดินตาม​ ​รินเลย​ได้​แต่ยิ้มแห้งๆ​
#7  by  ninimany (165.228.129.11) At 2008-01-25 13:26, 
" ​เฮ้ย​...​มานอนทำ​อะ​ไรตรงนี้ว่ะ​โมท​ " ​โอมร้องเมื่อเห็นเพื่อนนอนกอง​กับ​พื้นเลือดเต็มปาก​

" ​นอนป๋า​เอ็งสิ​ " ​โมทด่าพลางขยับตัวลุกขึ้น​โดย​มี​เต๋า​ช่วย​พยุง​

" ​แล้ว​เอ็งไปโดนมือดีที่​ไหนซ้อมว่ะ​ " ​โอมนั่งยองๆ​มองสภาพเพื่อนยิ้มๆ​

" ​โน้นไง​ " ​โมทชี้​ไปที่สามสาวที่​เดินคล้อยหลังไป​

" ​คนไหนล่ะ​ ​สามคนเลยเหรอ​ ​ไม่​น้า​...​ดู​จาก​ข้างหลังข้าว่าสวย​ทั้ง​สามคนเลย​ ​ข้าฟันธง​ " ​โอมหันมาบอก​ ​โมทค้อนเช็ดเลือดออก​จาก​ปาก​
" ​ยายหัวทองนั่นไง​ " ​บอก​แค้นๆ​สามหนุ่มมองตาม​
" ​ไม่​เคยเห็นนะ​ ​สงสัยเด็ก​ใหม่​ " ​เต๋าบอก​
" ​ก็คงงั้น​ ​ไม่​งั้นคง​ไม่​กล้าทำ​อะ​ไรนายโมทหรอก​ ​ไปเดี๋ยว​เข้า​เรียน​แล้ว​ "

ลูน่าพาริน​เข้า​มาล้างตัว​ใน​ห้องน้ำ​ ​ขณะที่ฟ่างซักเสื้อที่​เลอะ​ให้​
" ​ทำ​ไม​ถึง​ซุ่มซามอย่างนี้​ ​นั่งนิ่งๆ​นะ​ " ​ลูน่าดุพลางเอาผ้า​เช็ดตามตัวที่​เปื้อนน้ำ​หวาน​ให้​
" ​ขอโทษคะ​ " ​รินบอกมองมือที่ลูบไปตามตัวอย่างอายๆ​ที่​ต้อง​มาถอดเสื้ออย่างนี้​
" ​ไม่​ออกว่ะ​ ​น่า​ ​โทร​ให้​คนเอา​เสื้อมา​ให้​ยายนี่​ใส่​เถอะ​ " ​ฟ่างหันมา​
บอก​ ​ลูน่าหยิบโทรศัพท์สั่งคนทันที​
" ​แล้ว​เรา​เอา​ไง​ ​คาบแรกก็ขาดมัน​ไม่​ดีนะ​ ​ฟ่าง​ " ​ลูน่าหันมาบอก​
" ​ทำ​ไง​ได้​ละ​ " ​ฟ่างยักไหล่​

น้ำ​ออกตามหา​ทั้ง​สาม​เพราะ​เข้า​คาบสาม​แล้ว​ยัง​ไม่​เห็นมา​จะ​ไปมี​เรื่อง​กับ​ใคร​หรือ​เปล่านะ​ ​ลูน่ายิ่งอารมณ์ร้อน​อยู่​ด้วย​ ​หรือ​อาจ​จะ​ไม่​สบาย​อยู่​ใน​ห้องพยาบาล​ ​เด็กสาวรีบเดินไปที่ห้องพยาบาล​ ​ห้องพยาบาล​เป็น​ห้องกว้างจัด​เป็น​เตียง​แล้ว​เอาผ้ากั้น​เป็น​สัด​ส่วน​....
" ​กุ๊ก​...​อย่า​...​อืม​ " ​เสียงร้องเบาๆ​ของ​ผู้​หญิงดัง​อยู่​หลังม่านเตียงสุดท้ายที่หลังห้อง​ ​น้ำ​ถอนใจแค่ฟังก็รู้ว่าทำ​อะ​ไร​จะ​เดินหนี​แต่ก็อยากเห็นว่า​เป็น​ใคร​ ​ความ​อยากรู้มีมากกว่า​จึง​ค่อยๆ​เดิน​เข้า​ไปดู​

นักเรียนสาวนอนพาดขว้าง​อยู่​กับ​เตียงพยาบาล​โดย​มีชายหนุ่มจูบไซร้​อยู่​ซอกคอ​ ​เสื้อนักเรียนถลกจนเห็นหน้าอกอวบที่กำ​ลังถูกขยำ​อย่างเมามัน​ ​ส่วน​มือเธอก็พยายามดึงเสื้อนักเรียนของอีกฝ่ายขึ้น​ ​ขณะที่จูบนัวเนีย​กัน​ไม่​เลิก​
" ​อ้า​...​กุ๊ก​ " ​เจ้าหล่อนเรียกชื่อแฟนเมื่อมือของ​เขา​ล้วง​เข้า​ไป​ใน​กางเกงตัวน้อย​แล้ว​กำ​บ้างถู​ไถเอาบ้าง​ด้วย​นิ้วมือก่อน​จะ​ดึงมันพ้นเนินเนื้อขาวๆ​ที่ขนเพิ่ง​จะ​ขึ้น​ไม่​มาก​ ​เขา​ละลงมาชิ้มกลีบสาวขณะที่​เจ้าหล่อนถ่างขากว้างถอดเสื้อนักเรียนออกตาม​ด้วย​เสื้อ​ใน​จนตัวเปล่า​เปลือย​ ​นายนั่นสอดลิ้น​เข้า​ไปข้าง​ใน​จนมีน้ำ​เมือกปนน้ำ​ลายออกมา​เมื่อ​เขา​ถอนปากออกพลางปลดกางเกงออกมองเห็นหัวแดงที่ตั้งตะหง่าน​ ​หญิงสาวรีบลุกขึ้นมาจับรูดน้อยๆ​แล้ว​เอา​เข้า​ปากอย่างกระหายเธอดูดเม้น​จาก​โคน​ถึง​ปลาย​ใช้​ลิ้นยอกล้อ​กับ​ปลายที่​เริ่มมีน้ำ​ใสๆ​ ​เสียงชายหนุ่มเริ่มส่งเสียง​ใน​ลำ​คอเบาๆ​กดหัว​ผู้​หญิง​ให้​แนบหน้าลงไปอีก​ ​เจ้าหล่อนเองก็​ทั้ง​อม​ทั้ง​เลียรูด​เข้า​รูดออกสักพักน้ำ​ขาวๆ​ก็ทะลักออกมา​เต็มปาก​
" ​กิน​ให้​หมดนะ​ " ​เขา​สั่ง​ ​เจ้าหล่อนยิ้ม​แล้ว​เริ่มทำ​ใหม่​จนมันแข็งขึ้นเหมือนเดิม​
" ​กรุณา​ด้วย​คะ​ " ​เจ้าหล่อนร้องขอเมื่อยืนขึ้นเอา​เนินเนื้อไปถู​ไถ​กับ​แท่ง​ใหญ่​ที่​แข็งขึ้นอีกครั้ง​กับ​ถอดเสื้อนักเรียน​เขา​ออกจูบไซร้​ไปตามซอกคอหัวนม​
" ​ได้​สิ​ " ​เขา​บอก​แล้ว​กอดเธอแน่นจูบอกนิ่ม​แล้ว​พลักลงเตียงอีกครั้ง​แล้ว​ขึ้นคร่อมดูดนมกัดคลึง​เค้น​เบาๆ​จนขยำ​แรงจนเจ้าของร้อง​และ​บิดตัวไปมาก่อน​จะ​จับขา​เธอพาดไหล่​แล้ว​ซุกหน้าลงเลียร่องกลีบจนชุ่มช่ำ​อีกครั้ง​แล้ว​ค่อยๆ​แทงแท่ง​ความ​เป็น​ชายลงไป​ ​ขณะซอยๆ​เข้า​ออกช้าๆ​เร็ว​ขึ้นๆ​จนเสร็จสม​ ...​น้ำ​ถอนสายออกมา​เดินออก​จาก​ห้องพยาบาลอย่างไร้อารมณ์ตามเคย​

" ​นั่นไง​ " ​โมทชี้มือ​ให้​ดูสาวร่างเล็ที่​เดินตามกลุ่มเพื่อน​
" ​ผมชอบ​ " ​หันมาบอกเพื่อน​ ​เพื่อนๆ​หันไปมองตาม​
" ​เอ่อ​..​น่ารักว่ะ​ ​นักเรียน​ใหม่​ทั้ง​นั้น​เลย​ " ​กุ๊กบอกมองขาขาวๆ​อย่างชอบใจ​
" ​แต่คนตัว​เล็ก​กุจอง​ " ​โมทรีบบอก​
" ​เออๆ​ๆ​ ​กุ​เอาคนผมยาวดีกว่าท่าทางเย็นชาดี​ ​ไม่​รู้ตอน​นั้น​จะ​ร้อนแค่​ไหน​ " ​กุ๊กเลียปาก​ ​เมื่อนึก​ถึง​ตอน​นั้น​
" ​ไป​ได้​แล้ว​นายพวกหูดำ​ ​ไปซ้อม​ " ​โอมบอกพลางกวาดต้อนเพื่อน​เข้า​โรงฝึก​

" ​เอ่อ​...​พวกเธอ​จะ​เข้า​ชมรมไหนอะ​ " ​ฟ่างถาม​
" ​ฉันมัน​ต้อง​ยู​โด​อยู่​แล้ว​ " ​ลูน่าบอก​
" ​ฉันคงคอมมั้ง​ " ​ดาบอก​
" ​แล้ว​เธอละยายลูกแกะ​ " ​ดาหันไปถาม​
" ​เออ​...​คหกรรมคะ​ "
" ​คหกรรม​ " ​หลายเสียงประสาน​
" ​เรียนไปทำ​ไมย่ะ​ ​ไร้ประ​โยขน์​ ​มา​อยู่​ชมรมภาษา​กับ​ฉันเถอะ​ " ​ฟ่างบอก​ ​แต่​ได้​รับการส่ายหน้า​
" ​ฉัน​ไม่​เก่งภาษา​ "
" ​เอ่อ​...​แล้ว​เธอละน้ำ​อยู่​ชมรมไหน​ "
" ​ไม่​ล่ะ​ ​ฉัน​จะ​กลับบ้านนอน​ " ​ว่า​แล้ว​ก็​เดินไปขึ้นรถที่จอดรอ​อยู่​
ตอน​ ​ปะทะ​

" ​มา​แล้ว​โว้ย​ " ​เต๋าร้องมา​แต่​ไกล​มาหยุดนั่งที่หน้าห้องซ้อมทำ​เอา​โมทยิ้มรีบกระ​โดดมาดู​

" ​ไหนว่ะ​ " ​เต๋ากอดอกยืด​

" ​ไม่​มีอะ​ไร​ใน​โรงเรียนที่ข้าอยากรู้​แล้ว​ไม่​รู้​ " ​มันอวดภูมิซะงั้น​

" ​เอ่อ​..​รีบๆ​บอกซะทีสิว่ะ​ " ​โมทบอกอย่างหมั่นไส้​

" ​เออ​ ​ยายตัว​เล็ก​นะชื่อริน​ ​อยู่​กลุ่มเดียว​กับ​พวกที่ย้ายมา​ใหม่​ ​เห็นน้องกุว่า​เป็น​เด็ก​ใน​อานัตินะ​ "

" ​ยัง​ไงว่ะ​ ​แบบทอม​กับ​ดี้​หรือ​เปล่า​ " ​โอม​เข้า​มากอดคอถามบ้าง​
#8  by  ninimany (165.228.129.11) At 2008-01-25 13:29, 
นิยายรัก​ใต้​ตั่งเตียง​

หน้าต่างห้องของเธอ​อยู่​ติด​กับ​หน้าต่างห้องของผม​
เธอ​เป็น​ใครที่​ไหนก็​ไม่​รู้​
จู่ๆ​เธอก็ย้ายมา​ ​แทนป้ามาทาที่​อยู่​ข้างบ้าน​
และ​เธอก็​เริ่มเคลื่อนตัว​เข้า​มา​ใน​ชีวิตของผม​
เข้า​มา​เป็น​ส่วน​หนึ่ง​ใน​ชีวิตประจำ​วันของผม​
โดย​ที่ผม​ไม่​รู้ตัว​
รอยยิ้มของเธอ​ ​ตรึงสายตาผมทุกครั้งที่​ได้​เห็น​

ผม​ไม่​เคยรู้จัก​หรือ​ได้​พูดคุย​กับ​เธอเลย​ ​จนกระทั่งวันหนึ่ง​ ​ตำ​รวจ​ ​นักข่าวแห่​กัน​มา​ใน​บ้านของเธอ​ใน​เช้า​วันที่ผมคิดว่าวันนี้​แหละที่ผม​จะ​ต้อง​ไปทำ​ความ​รู้จัก​กับ​เธอ​ให้​ได้​


เธอถูกฆาตกรรม​ ​ใน​ห้องของเธอ​ ​ข้างห้องผมที่ห่างไปเพียง​ไม่​กี่ฟุต​

ก่อนที่ผม​จะ​ทำ​หน้ามึนงง​กับ​ศพของเธอที่ถูกตำ​รวจ​และ​ ​อปภร​. ​นำ​ออกมาท่ามกลางเสียงร้องระงมของพ่อ​และ​แม่ของเธอที่พึ่งกลับมา​จาก​ต่างจังหวัด​และ​เสียงซุบซิบบรรดา​ไทยมุงที่พา​กัน​วิภาควิจารณ์​ ​ตำ​รวจที่สอบถามพยานรอบข้าง​ ​ก็​เข้า​มาลากตัวผมออกมา​จาก​บ้านเพื่อเอาผมไป​ให้​ปากคำ​ ​ใน​ที่สุดผมก็​ได้​รู้ชื่อของเธอ​และ​รู้​ ​ประหวัด​ ​และ​รายละ​เอียดทุกอย่างของเธอ​ ​เพียงแต่รายละ​เอียดที่ผม​ได้​รับ​นั้น​ ​กลับ​เป็น​รายละ​เอียดที่​ใช้​ซักฟอกผม​ ​ผมแทบคลั่ง​

หลัง​จาก​ที่​เธอตายไป​ได้​ซัก​4-5​เดือน​ ​ตำ​รวจจับคนร้าย​ได้​ ​ชื่อพี่​แด๊กแก​อยู่​บ้านตรง​กัน​ข้าม​กับ​ผม​ ​พี่​แด๊กสาระภาพว่า​ใน​คืนเกิดเหตุ​ ​แก​ไม่​ได้​ขมขื่น​ ​แกไปกินเหล้า​กับ​เพื่อนที่หน้าปากซอย​แล้ว​ขากลับ​ ​เมา​ ​เข้า​บ้านผิดไป​เข้า​บ้านน้องเค้า​ ​เผอิญไปเจอน้องเค้า​เข้า​ด้วย​อาการเมา​เลยทำ​ให้​นึกว่าน้อง​นั้น​เป็น​คนร้าย​เข้า​บ้านแกแกเลยฆ่า​ ​พอส่างเมา​แกก็ตกใจ​ด้วย​ความ​ที่ว่ากลัว​ความ​ผิด​ ​แกเลยเอาศพไปซ่อน​ไว้​ใต้​เตียง​ ​แต่​ด้วย​ความ​ที่​แกเมา​แกเลยทำ​ไม่​เรียบร้อยมีลอยเลือด​เป็น​ทาง​ ​รุ่ง​เช้า​พอพ่อแม่​เค้ากลับมา​จาก​ต่างจังหวัด​ ​เห็นรอยเลือดเลยทำ​ให้​เจอศพ​ได้​โดย​ง่าย​ ​ปิดสำ​นวนคดี​ ​ถูกตัดสินจำ​คุกตลอดชีวิต​
หลัง​จาก​นั้น​ไม่​นาน​ ​คน​ใน​บ้านของเธอก็ย้ายออกไป​ ​เพราะ​ไม่​อยากจดจำ​เหตุการที่​แสน​จะ​เลวร้ายนี้​ ​พ่อของผมตัดสินใจซื้อบ้านหลัง​นั้น​ ​เพราะ​หลัง​จาก​ที่พวกบ้า​นั้น​ตัดสินใจย้ายออกไป​ ​ไม่​มี​ใครกล้าซื้อ​ ​เพราะ​เป็น​บ้านที่​เคยเกิดคดี​ ​ฆาตกรรม​ ​พ่อผมเห็นใจเจ้าของบ้านบวก​กับ​ราคาขายที่ถูกโคตรๆ​เลยตัดสินใจซื้อต่อ​


เวลาผ่านไป​7​ปี​ไวเหมือนโกหก​ ​ตอนนี้ผมอายุ​17​ปี​แล้ว​ ​ไม่​มี​ใครพูด​ถึง​เรื่องคดีฆาตกรรม​นั้น​อีกแม้​แต่ตัวผมเองก็ลืมเธอไป​แล้ว​ด้วย​ซ้ำ​ ​ผมมีชีวิต​ ​ผมสนุก​กับ​มัน​ ​ไม่​ทุกร้อน​ไม่​ยี่หร่าต่อปัญหาของโลก​ทั้ง​ปวง​ ​แต่ชีวิตวัยรุ่นที่ปรกติของผมกำ​ลัง​จะ​หมดลง​ ​เมื่อเธอกลับ​เข้า​มา​ใน​ชีวิต​ ​ของผม​ ​อีกครั้ง​1
หลัง​จาก​ที่บ้าน​นั้น​ถูกปล่อยรกร้างมา​เป็น​เวลานาน​ถึง​7​ปี​ ​พ่อกะ​แม่ของผมก็พยายามตัดสินใจอะ​ไรบางอย่าง​ ​เพื่อ​ไม่​ให้​เงินที่​เสียไปศูนย์​เปล่า​ ​เลยเปิด​ให้​เช่า​ ​แรกๆ​ก็​ไม่​มีอะ​ไรหรอก​ ​แต่พอผ่านไป​ได้​ซัก​5-6​เดือน​ ​ผมก็​เริ่ม​ได้​ยินเสียงร้องดังออกมา​จาก​ห้องข้างๆ​ผมเวลาตี​1​ของทุกๆ​วัน​ ​เป็น​เสียงของ​ผู้​หญิง​ ​หญิงสาวคนหนึ่ง​ ​กรีดร้องดังสนั่นไป​3​บ้าน​8​บ้าน​ ​ซึ่ง​มันก็​ไม่​ใช่​เสียงใครที่​ไหนหรอก​ ​มันคือเสียงพี่​แน๊ก​ ​ที่มา​เช่าบ้านต่อนี่​เอง​ ​แกทะ​เลาะกะ​แฟนแกทุกวันจนผมเริ่มชัก​จะ​รำ​คาญ​เพราะ​เสียงกรีดร้องของแก​นั้น​ ​ดังจน​ถึง​ขนาดทำ​ให้​ผมตกใจตื่นขึ้นมาทุกวันแทบ​ไม่​ได้​หลับ​ไม่​ได้​นอน​ ​ชาวบ้านแถว​นั้น​บน​กัน​ระนาว​ ​แม้ว่าพ่อแม่​จะ​ไปพูดกะพวกพี่​แกเรื่องนี้บ่อยครั้ง​ ​แกก็ขอโทษทุกครั้งแต่พอ​ถึง​เวลาพวกพี่​แกก็ทำ​ทุกครั้งอีกนั่นแหละ​ ​เฮ้อ​ ​จนกระทั่งวันหนึ่ง​ ​เป็น​วันเสาร์​และ​เป็น​ช่วงสอบ​ใกล้​ปิดเธิม​ ​แน่นอนว่าสิ่งที่ผม​จะ​ทำ​ใน​เวลา​เร็งรีบแบบนี้ก็คง​จะ​หนี​ไม่​พ้นการปั่นบ้านกองโตกะการอ่านหนังสือ​ ​เพื่อเตรียมสอบ​ ​มันก็​เหมือนทุกคืนนั่นแหละ​แต่คืนนี้พิ​เศษหน่อยตรงที่ว่า​ ​วันนี้ผม​จะ​ได้​ดูมวยสดฟรีก่อนชาวบ้านก็​เท่า​นั้น​เอง​


อ่านไปอ่านมา​เอ​...​มันเลยเวลามาตีหนึ่งกว่าๆ​แล้ว​ ​ผมเองก็ชักเริ่มง่วง​แล้ว​ ​แต่ทำ​ไมวันนี้มัน​ถึง​ได้​เงียบนัก​ ​จนผิดสังเกต​ ​ผมเลยเปิดหน้าต่างออกไปดู​เผื่อมีอะ​ไรผิดสังเกต​ ​จะ​ได้​โทรแจ้งตำ​รวจ​ได้​ ​ปรากฏว่า​เงียบ​ไม่​มี​แม้​แต่​เสียงจิ่งหรีด​หรือ​เรไรแว่วออกมา​เหมือนทุกที​เลย​ ​ไฟ​ใน​บ้านเปิดสว่างโล่​แต่​เงียบดู​เหมือนอย่างกะ​ไม่​คน​อยู่​ใน​บ้านอย่างงั้นแหละ​ ​เพราะ​มันเงียบมากเงียบมากจนหน้ากลัว​ ..... ​ผมกลัวว่า​จาก​ทะ​เลาะ​กัน​ตามประสาสามีภรรยา​แบบทุกครั้งมัน​จะ​กลาย​เป็น​การฆาตกรรม​ ​เลยออกไปปลุกพ่อกะ​แม่​ ​แต่ปลุก​เท่า​ไหร่ๆ​แกก็​ไม่​ตื่น​ ​หลับเหมือน​ไม่​มีอะ​ไร​ไม่​ได้​ยินเสียงของผมเลย​ ​ถึง​แม้มันอาจ​จะ​ดู​เสียมรรยาทไปซักหน่อยก็​เถอะ​ ​แต่​ถ้า​เกิดมี​เรื่อง​กัน​จริงๆ​ ​คง​ไม่​แคล้ว​ต้อง​ถูกเอา​ไปสอบปากคำ​แน่ๆ​แถมช่วงนี้​เป็น​ช่วงสอบซะ​ด้วย​ ​ด้วย​ความ​ที่กลัว​จะ​เสียผลการเรียนมากกว่ากลัวถูกฆาตกรรฆ่า​เพราะ​ไม่​ทันคิด​ ​แถมลืมไปว่าสถาณะการแบบนี้​โทรเรียก​191​จะ​เวคร์กว่า​ ​ผมตัดสินใจออกไปถาม​ด้วย​ตนเอง​ ​ด้วย​อาการสะลึมสะลือ​ ​เพราะ​พิษหนังสือที่อ่านติดต่อ​กัน​มาตั่งแต่​เช้า​จน​ถึง​มืด​ ​ใน​ที่สุดผมก็​เดินไปเคาะประตูบ้านพวกพี่ๆ​เค้า​
อากาศ​ใน​ตอน​นั้น​ ​หน้ารั้วกะหน้าบ้านมันช่างต่าง​กัน​มากมายมหาศาล​ ​ข้างนอกรั่วอากาศ​ไม่​เย็นมากกำ​ลังสบาย​ ​แต่หน้าประตูกลับหนาว​ ​หนาวมากจนทำ​ให้​ผมหายใจ​เป็น​ไอออกมา​เลยที​เดียว​ ​ผมเอง​ด้วย​ความ​ที่สะลึมสะลือเลย​ไม่​ได้​ฉุดคิดอะ​ไร​ ​เคาะประตู​ไป​ด้วย​ความ​มึนๆ​งงๆ​ ​พอเคาะ​ได้​ซักพัก​ ​เสียงคลุกๆ​คลักๆ​แล้ว​ตามมา​ด้วย​เสียงร้องของพี่นัน​ ​สามีพี่​แน๊ก​ ​ก็ดังขึ้น​ ​ใน​ใจก็คิดว่า​เอา​แล้ว​ ​เกิดเรื่องแน่ๆ​ไม่​ใครคน​ใด​คนหนึ่ง​ต้อง​กำ​ลังถือมีดไล่​แทง​กัน​อยู่​แน่ๆ​ ​แต่ผมก็​ยัง​ยืนนิ่งต่อไป​ไม่​ได้​สนใจ​และ​ก็​ไม่​ได้​คิดเลยว่า​ ​ถ้า​มีการ​จะ​ฆ่า​กัน​ตายจริง​ ​ถ้า​ผม​ไม่​โดนลูกหลงก็​ต้อง​โดนเก็บเพื่อฆ่าปิดปากแน่ๆ​
#9  by  ninimany (165.228.129.11) At 2008-01-25 13:48, 
เสียงดังหน้าประตูดังโครม​!!

ก่อนที่ประตู​จะ​เปิดออกมาพร้อม​กับ​พี่นันที่นั่ง​ใน​ท่าขาพันเก้าอี้​ ​ตัวสั่นงันงก​อยู่​ใต้​เท้าของผม​

“​พี่นัน​...​โย่พี่นันเกิดอะ​ไรขึ้นเหรอ​” ​ผมถาม​ด้วย​เสียงเรียบๆ​ยานคาง​เล็ก​น้อยตามประสาคนง่วงนอน​
พี่นัน​ได้​ยินผมพูด​ ​ก็รีบตะกุยตะกายมา​เกาะที่ขาผมทันที​
“​โป​! ​โป​ช่วย​พี่​ด้วย​โป​!”​เสียงแกสั่นมากเหมือนกำ​ลังกลัวอะ​ไรซักอย่าง​
“​มันเกิดอะ​ไรขึ้นเหรอพี่นัน​ ​แล้ว​พี่​แน๊กละ​” ​ผมพยายามถามหาพี่​แน๊กที่​ยัง​ไม่​รู้ชตากรรม​
“​พี่​แน๊ก​ไม่​อยู่​ ​พี่​แน๊กไปนอนบ้านแม่​เพราะ​เมื่อวานทะ​เลาะกะพี่​” ​พี่นันตอบเสียงสั่นเหมือนหวาดกลัว​
“​จิงอะ​ ​ไม่​ใช่​ว่าพวกพี่ทะ​เลาะ​กัน​แล้ว​เอามีดไล่​แทง​กัน​ตายหรอเหรอ​” ​เสียงผมเรียบมาก​
“​โถ่​โป​ ​พี่​จะ​โกหกไปทำ​ไมเล่า​”​พี่นัน​ยัง​สัน​อยู่​แถมจับขาผมแน่นจนตอนนี้​เริ่มรู่สึกชาๆ​แล้ว​เพราะ​เลือดมัน​ไม่​เดิน​
“​อ่าว​แล้ว​พี่กลัวอะ​ไรละ​ ​หนีอะ​ไรมา​เหรอตัวสั่นงันงกเชียว​” ​ช่วงเซี่ยววินาทีที่ผมพูดจบจู่ๆ​ก็​เย็นสันหลังวาบขึ้นมาทันที​ ​ดู​เหมือนพี่นันเองก็รู้สึกเหมือนผมแกสดุ้งเฮือกขึ้นมากระ​โดดเกาะผม​ไว้​แน่นเลย​
“​พี่นันผม​ไม่​ใช่​พวกไม้ป่า​เดียว​กัน​นะ​ ​เลิกเกาะผมซะที​ ​หนัก​” ​ผมพูด​เพราะ​อารมเสีย​เพราะ​พี่​แกเล่นกระ​โดดขึ้นมา​เกาะ​แบบขาลอยขึ้น​จาก​พื้นเลย​ ​พี่นันรู้สึกตัวอีกครั้ง​แล้ว​ก็​เริ่มเอาขาลงมา​จาก​ตัวผม​ด้วย​อาการสั่นๆ​
“​พี่ขอโทษโป​ ​พะๆ​พี่ๆ​ ​กละๆ​กลัวมากไปหน่อย​” ​พี่​แกเริ่มพูดติดอ่าง​ ​ตัวแกสั่นมากขึ้นกว่า​เดิม​
“​มัน​ยัง​ไง​กัน​แน่​เนี่ยพี่นัน​ ​พี่กลัวอะ​ไรหนีอะ​ไรมา​เหรอ​” ​พี่นั่นเริ่มพยายามควบคุมตัวเอง​ให้​หยุดสั่นหยุดกลัวแต่ยิ่งแกทำ​ก็ยิ่งดู​เหมือนอาการ​จะ​หนักขึ้น​
“​ผะผี​โป​ ​พี่​โดนผีหลอกผีหลอกแน่ๆ​โป​”
“​ผี​เผอที่​ไหน​กัน​”​ผมตัดบทเสียบพี่​แกทันที​แกเสียหลัก​เล็ก​น้อยก่อนที่ผม​จะ​ฉุดคิดเรื่องเมื่อ​7​ปีก่อนขึ้นมา​ได้​

“​อะ​....​เอ่อ​…​ผะๆ​ผีๆ​จริงๆ​นะ​โป​ ​ผี​ผู้​หญิง​ ​ผี​เด็กเห็นกะตา​เลย​”​แกพูดเสียงสั่นๆ​
“​ใส่​ชุดสีชมพู​ ​ผมยาวเพียงหลัง​ ​หน้าตา​เกลียงเกลามีกลิ่นหอมอ่อนๆ​ ​ใช่​ปะ​”​รูปประพันสัณฐานทันที​
“​ใช่ๆ​ใช่​เลย​!! ​นั่นแหละ​โปโปเคยเห็นเหรอ​”​หน้าตา​แกจิงจังมาก​
“​อ่า​.......​ก็​ไม่​เชิงเคยเห็นหรอกนะครับแต่ว่า​เออคือ​”​ผมมองไปบนราวบัน​ใด​ ​เด็ก​ผู้​หญิงหน้าตาหน้ารัก​ ​ใส่​ชุดสีชมพูยาวเพียงหลัง​ ​ยืนยิ้มแป้น​ให้​ผม​อยู่​ ​รอบบริ​เวณมีกลิ่นหอมอ่อนๆ​ ​คุ้งไป​ทั่ว​ห้องโถง​ ​ซึ่ง​มันทำ​ให้​ผมทราบยี่ห้อ​ได้​ทันทีว่าผี​หรือ​คน​เพราะ​นอก​จาก​นายกลิ่นหอมอ่อนๆ​ที่พอ​ได้​กลิ่น​แล้ว​ก็​ต้อง​บอก​ได้​เลยว่าธูปหอมแน่ๆ​แล้ว​ผม​ยัง​มองเห็นกำ​แพง​และ​ประตูบาง​ส่วน​ที่​อยู่​ข้างหลังเธอ​ได้​อย่างลางๆ​

“​โซ​.......”​ผมมองตาค้างอ้ำ​อึ้งตะลึงคิดพร้อม​กับ​อุทานชื่อเด็ก​ผู้​หญิงที่ถูกกระ​เทยบัฟขี้​เมาฆ่าตายอย่างสยอง​ ​เมื่อ​7​ปีก่อนขึ้นมาทันที​ ​เด็ก​ผู้​หญิงเอียงคอมองหน้าผม​ด้วย​สีหน้าประหลาดใจ​ ​ก่อนที่ร่างเธอ​จะ​แวบมายืน​อยู่​ตรงหน้าผม​ ​แบบหน้า​เกื่อบชน​กัน​ ​แต่​เพราะ​พิษหนังสือ​ช่วย​เอา​ไว้​ทำ​ให้​ผม​ไม่​มีอาการตกใจกลัว​ทั้งๆ​ที่​ถ้า​เป็น​ผมปรกกระติ​แล้ว​ต้อง​ฉีราดตาค้างตั่งแต่​เห็นเธอ​อยู่​ที่บัน​ใด​แล้ว​แท้ๆ​

เสียงหัวเราะคิกๆ​คักๆ​ดังขึ้นมา​จาก​ตัวเธอ​โดย​ที่​เธอ​ไม่​ขยับปากสีหน้าของเธอยิ้มแป้นเหมือนเด็กเจอของเล่น​ ​ผมหน้าซีด​เป็น​ไก่ต้ม​ส่วน​ที่นันชอคตาค้างกอง​อยู่​แทบเท้าของผมสบายแฮ​เพราะ​ไม่​ต้อง​รับรู้อะ​ไรอีก​แล้ว​ ​แต่ผมสิตาประสานตา​ใจประสานใจแม้​แต่พิษหนังสือก็​ยัง​มิอาจต้านทาน​ความ​กลัวสุดขีดกะประสบการเจอผีครั้งแรกของกระผม​ได้​ ​หัวใจผมเต้นตูมตาม​ ​เด็ก​ผู้​หญิงมองหน้าออกผมเหมือน​จะ​ได้​ยินเสียงหัวใจของผม​ ​เอามือปิดปากตัวเองหัวเราะคิกๆ​คักๆ​ก่อนที่​จะ​เอามือลง​แล้ว​พยายามข่ม​ให้​สีหน้า​เป็น​ปรกติ​ ​ก่อนที่มือของเธอที่​ใสปิ้ง​และ​ขาวโพลน​จะ​เอื้อมมือมาที่หน้าของผม​แล้ว​ถามผมว่า​

“​ไม่​กลัวชั้นเหรอ​”

เท่า​นั้น​แหละพี่น้อง​ ​หัวใจผมหล่นตุบไป​อยู่​ที่ตาตุ่มสติ​แตก​ ​คิดอะ​ไร​ไม่​ออก​ ​แต่ก็พยายามใจดีสู้​เสือ​

“​กลัวซิครับพี่น้อง​”​ผม​ยัง​คงอาการนิ่งๆ​เรียบๆ​อยู่​ได้​ ​เพราะ​พิษหนังสือ​ยัง​คงตกค้างเลยออกอาการเพียงแค่หัวใจเต้นแรงกะ​เหงื่อแตกซิก​

เท่า​นั้น​แหละพี่น้อง​ ​หัวใจผมหล่นตุบไป​อยู่​ที่ตาตุ่มสติ​แตก​ ​คิดอะ​ไร​ไม่​ออก​ ​แต่ก็พยายามใจดีสู้​เสือ​

“​กลัวซิครับพี่น้อง​”​ผมข่มอาการสั่น​แล้ว​พูดออกไปแบบบัฟๆ​
“​เธอนี่​แปลกคนจริงๆ​นะ​ ​เจอฉัน​เข้า​จังๆ​ขนาดนี้​แล้ว​ยัง​นิ่ง​อยู่​ได้​”

น้ำ​เสียงของเธอ​ ​แตกเหมือน​ใช้​หูฟังราคาถูกๆ​ที่​เสีย​แล้ว​ ​สีหน้ายิ้มแย้มดี​ไม่​มีตกแต่​เหงื่อผมสิตก​แล้ว​ตกอีก​ ​เธอนิ่ง​แล้ว​เอามือของเธอจับที่หน้าอกผมค้าง​ไว้​นานหลายนาที​เลยที​เดียว​ ​เพื่อฟังเสียงหัวใจเต้นของคน​เป็นๆ​ที่​เธอ​ไม่​มีอีก​แล้ว​ ​มือของเธอ​นั้น​ช่างเบาบางจนผมรู้สึกเหมือน​เป็น​แค่ลมเย็นๆ​ที่พัดผ่านมา​เท่า​นั้น​ ​ผมมองเธอตา​ไม่​กระพริบ​ ​มองไปเหมือนโดนมนต์สะกด​ให้​มอง​อยู่​อย่างงั้น​ ​ใน​ตอน​นั้น​ผมถามตัวเอง​ซ้ำ​แล้ว​ซ้ำ​เล่าว่าทำ​ไม​ ​ทั้ง​ที่​เธอ​เป็น​สิ่งที่มนุษย์ปรกติปุถุชนธรรมดาอย่างพวกเรา​ไม่​อยากเจอมากที่สุด​ ​แต่ผมกลับรู้สึกอยาก​จะ​จ้องเธออยากเห็นรอยยิ้มของเธอแบบนี้​ไปอีกนานแสนนาน​ ​หัวใจของผมที่​เต้นโครมครามเมื่อกี้​เริ่มสงบลง​แล้ว​ ​แต่จู่ๆ​หน้าผมก็กลับแดงขึ้นมา​แทน​ ​ใน​ที่สุดผมก็นึกออก​ ​ว่าทำ​ไมผม​ถึง​อยาก​จะ​มองเห็นเธออยาก​เข้า​ใกล้​เธอ​ ​อยาก​อยู่​ใน​สภาพแบบนี้​ ​เพราะ​ครั้งหนึ่ง​ ​ผมเคยรักเธอ​ ​เคยรักเธอแม้ว่า​จะ​เป็น​รักครั้งแรก​ใน​วัยเด็กที่​ไม่​มีทางสมหวังเหมือนคน​อื่นๆ​ก็ตาม​ ​แต่ครั้งหนึ่งเธอก็​เป็น​คนที่ทำ​ให้​ผมรู้สึกรัก​ ​รักเธอ​และ​รักเธอ​ ​แม้ตลอดเวลา​ใน​วัยเด็กที่ผมรักเธอ​จะ​เป็น​ความ​รักเพียงข้างเดียวก็ตาม​ ​ฟังดูอาจ​จะ​ดูน้ำ​เน่า​ ​แต่ว่าผม​....​มันกำ​ลังเกิดขึ้น​กับ​ผมจริงๆ​นะ​หรือ​ ​ความ​สับสน​ ​ความ​สับสนเริ่มแทรก​เข้า​มา​ ​ถึง​แม้ตอนนี้ผม​จะ​มี​โอกาสสานต่อ​ความ​รัก​ได้​อีกครั้งหนึ่งแต่ว่า​ ​แต่ทว่า​ ​เธอ​กับ​ผม​ใน​ตอนนี้​ไม่​เหมือนเมื่อก่อนอีก​แล้ว​ ​ตอนนี้ผมอายุ​17​แล้ว​แต่​เธอ​ยัง​คง​อยู่​ใน​ร่างของเด็ก​ผู้​หญิง​9​ขวบ​ ​มิหนำ​ซ้ำ​เธอ​ยัง​เป็น​วิญญาณอีก​ด้วย​ ​แถม​ยัง​เป็น​วิญญาณที่​!​นเอาการเลยที​เดียว​ ​แต่นี่​เป็น​โอกาสเดียว​และ​โอกาสสุดท้ายที่ผม​จะ​ปฏิบัติภารกิจ​LOVE LOVE ​ที่​เคยทำ​ค้างเอา​ไว้​นั่นก็คือสารภาพรัก​กับ​เธอ​ ​จิตใจของผมแตกแยก​เป็น​สองฝ่าย​ ​สารภาพ​ ​กับ​ไม่​สาระภาพ​ ​แต่ที่ผม​ไม่​สารภาพ​ไม่​ใช่​เพราะ​เธอ​เป็น​ผีหรอกนะครับ​ ​แต่มัน​เป็น​เพราะ​ว่า​ ​ผม​ใน​ตอนนี้​อยู่​ใน​ร่างอายุ​17 ​แต่​เธอนี่จิกลับ​เป็น​เด็ก​9​ขวบ​ ​หากผมสารภาพไปตอนนี้ละก็​ ​หากผมสาระภาพไปตอนนี้ละก็​ ​เธออาจ​จะ​โกรธผม​ ​หรือ​ไม่​ก็​เธออาจ​จะ​ยัง​ไร้​เดียงสา​ไม่​รู้จักคำ​ว่ารัก​ ​ไม่​ก็​จะ​หายไป​จาก​ผมทันที​

ก้มหน้าคิดซักพัก​ใน​ที่สุด​ ​ผมตัดสินใจที่​จะ​สารภาพรัก​กับ​เธอ​

“​ฉันชอบเธอ​”

ผมอึ้งค้างไปเลยละหลัง​จาก​ได้​ยินคำ​ๆ​นั้น​ ​ให้​ตายซิมัน​ไม่​.....​มัน​ไม่​ใช่​คำ​พูดที่หลุดมา​จาก​ปากของผมแต่มัน​เป็น​คำ​พูดของคนที่ผมแอบรักแอบชอบมา​เป็น​เวลานาน​ถึง​8​ปี​ ​เธอพูดออกเสียงชัดมากเหมือนคนปรกติ​แถมตอนนี้​ยัง​ขยับปากพูดเองเลย​ด้วย​ ​ผมแทบ​ไม่​อยาก​จะ​เชื่อหูของตัวเองเลย​ ​นี่มันเกิดอะ​ไรขึ้น​กัน​แน่​เนี่ย​!! ​เธอ​ ​นี่​เธอเองก็ชอบผมเหมือน​กัน​เหรอ​ ​เอ​หรือ​ว่ามัน​จะ​เป็น​คำ​พูดที่หมาย​ถึง​ชอบเฉยๆ​ ​แบบชอบตุ๊กตาตัวโปรดหว่า​ ​หันกลับไปดูอีกที​ ​เธอทำ​หน้าอายๆ​แล้ว​ก็​เลิกสบตา​กับ​ผม​ ​หันหน้าหนี​ไปทาง​อื่น​ ​เป๊ะชัวร์​ ​เธอชอบผมแน่ๆ​เยย​ ​ว่า​แต่พอมาคิดอีกที​ ​มาตอนนี้มันก็สายไปเสีย​แล้ว​ละ​ ​แต่​ถึง​กระ​นั้น​ผมก็​ยัง​ดี​ใจ​ ​ที่​เธอชอบผม​ ​เธอหันหน้ามาอีกครั้งแต่คราวนี้ก้มหน้าลง​

“​ก่อนที่ฉัน​จะ​ตาย​ ​วันหนึ่งฉันตัดสินใจ​จะ​สาระภาพรัก​กับ​เธอ​ ​แต่ว่า​....​แต่ว่า​” ​เธอพูดเสียงสั่น​แล้ว​ก็​เริ่มร้องไห้​ ​ผมทรุดเข่าลงไปกองกะพื้นเหมือนคน​ไม่​มี​แรง​ ​ให้​ตายซิพระ​เจ้า​ ​นี่มันอะ​ไร​กัน​นี้​ ​อะ​ไรมัน​จะ​บังเอิ้นบังเอิญเหมือนการ์ตูนเล่มละ​35​บาทแบบนี้หนอ​ ​พระ​เจ้า​เล่นตลกอะ​ไรกะผม​กัน​แน่​เนี่ย
#10  by  ninimany (165.228.129.11) At 2008-01-25 13:51, 
ตอนแรกกะ​ไม่​แต่งโลลิค่อนอะคับแต่ว่า​ถ้า​ทำ​แบบ​นั้น​พระ​เอกก็​แก่พอดีอะ​ ​เง้อ​~​ผมเลยจำ​เป็น​ต้อง​ให้​นางเอกเป็งเด็ก​ไม่​งั้นอายุมันจา​ไม่​แนวงับๆ​ ​เง้อที่จริงจาว่า​ไป​แล้ว​2​คนนี่​เดิมทีอายุ​ไม่​ต่าง​กัน​มากงับ​ ​ก่อน​ผู้​หญิงจาตาย​ ​ชายอายุ​ 10 ​ขวบ​ ​หญิงอายุ​9​ขวบ​ ​งับๆ​ ​แต่​เพราะ​ผู้​หญิงตายก่อนเวลาของ​ผู้​หญิงเลยมะ​เดินอะคับ​ ​พอรู้ตัวอีกที​ ​ง่า​~​มันกลาย​เป็น​L​ไปซะ​แย้ว

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

อึ้ง​กัน​ไปซักพักพอตั่งสติ​ได้​ ​ก่อนที่ผม​จะ​พูดอะ​ไรเสียงเคาะประตูอย่างบ้าคลั่งก็ดังขึ้น​

“​ไอโป​ ​ไอโปเอ้ย​!!! ​แก​อยู่​ใน​นั้น​ใช่​รึปล่าวฟะ​!! ​เปิดประตูที​เฟ้ย​!!​ไอโป​!!”​โซอี​ ​รีบหันหลัง​แล้ว​วิงหนีขึ้นบันไดหายไป​กับ​อากาศต่อหน้าต่อตาผมเลย​ ​เสียงนั่น​ไม่​ใช่​ใครที่​ไหนแต่​เป็น​เสียงของไอซี​เพื่อนผม​ ​มันทุบประตูร้องเรียกผมอย่างบ้าคลั่ง​ใน​ช่วงเวลาที่ผมกำ​ลัง​จะ​บอกรัก​กับ​เธอ​ ​อ๊าค​!!​ให้​ตายซิกำ​ลัง​เข้า​ได้​เข้า​เข็ม​ ​นายบ้านี่มันมา​จาก​ไหนฟะ​!! ​อยู่​ดีๆ​ก็มา​เคาะประตู​เรียก​ ​แถม​ยัง​ทำ​ลายโอกาสทองโอกาสเดียวของผมที่ผมอุสส่าห์​เก็บมัน​ไว้​นาน​ถึง​8​ปี​!! ​พังทลายลง​เพราะ​ไอเพื่อนเลิฟสุดรัก​ ​อ๊าคๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​~

ผมเดินไปเปิดประตู​ให้​มัน​ด้วย​อาการโกรธจัดสุดขีด​ ​พอเปิดประตู​ ​ผมก็​เคกหัวมันไป​1​ที​โทษฐานที่มันทำ​ลาย​ความ​รักของผมมะลายหายไป​กับ​สายลม​ใน​พริบตา​ ​ผมรู้ว่า​ถ้า​เล่า​ให้​มันฟังมันคง​ไม่​เชื่อแน่ว่า​เมื่อกี้ก่อนที่มัน​จะ​เคาะประตูนั่นนะ​เคยมีอดีตมนุษย์รูปงาม​ผู้​หนึ่ง​ผู้​ที่ผมเคยหลงรักหัวปักหัวปัม​ใน​วัยเด็ก​ ​ผมเลยอ้างว่าที่​เขกหัวมัน​เพราะ​ว่ามันทำ​เสียงโวยวายรบกวนชาวบ้าน​ ​ผมเล่า​ให้​มันฟังว่าพี่นันเค้ากินเหล้า​เมา​แล้ว​เพ้อละ​เมอฝันร้าย​ ​ตก​จาก​บัน​ใด​ ​เพราะ​ตัวพี่นันเองก็มีกลิ่นเหล้าหึ่งโชยออกมาซะขนาด​นั้น​คาดว่าคงไปก้ง​กัน​มาที่หนัซํกที่ก่อน​จะ​โดนผี​โซอีหลอกเอา​ ​มันก็​เชื่อแถมมัน​ยัง​ช่วย​ลากพี่นันไปที่บ้านผม​ ​โคตรหนักเลย​ ​พอไป​ถึง​ผม​กับ​ซีก็​โยนพี่นันลงบนโซฟา​ ​แล้ว​ผมก็​เริ่มถามมันว่ามันไปไงมา​ไง​อยู่​ดีๆ​ก็มาทำ​ลาย​ความ​สุข​ใน​ชีวิตของผมที่มี​อยู่​เพียงน้อยนิดนี้​ไป​

มันบอกว่า​ ​เมื่อวานมันมาที่บ้านผมเพื่อติวข้อสอบวิชา​เลข​ให้​ผม​ ​มันดันลืมของสำ​คัญ​ไว้​ที่บ้านของผม​แล้ว​ก็​เจือกจำ​เป็น​ต้อง​ใช้​มัน​ใน​เวลาตี​2​ของวันนี้​ ​ผมโมโหมากด่ามันไปหลายฉอต​ ​โดย​ไม่​มีอาการพิษหนังสือตกค้างเหลือ​อยู่​เลย​ ​มันเอามืออุดหู​แล้ว​รีบไปหยิบของที่ห้องผม​ ​เป็น​อะ​ไรซักอย่าง​เป็น​แท่งๆ​อยู่​ใน​ซองสีน้ำ​ตาล​ ​แล้ว​รีบวิ่งออกไป​จาก​บ้านผมทันที​ ​แถมตอนก่อนออกไป​ ​มันตะ​โกนออกมาว่า​ “​นายโปขี้​โวย​!!​ทำ​ไม​ต้อง​โมโห​กัน​ถึง​ขนาดนี้​ด้วย​ฟะ​!!” ​ผม​ไม่​รู้หรอกนะครับ​ ​ว่านายของสำ​คัญที่มันว่านะมันคืออะ​ไร​ ​แล้ว​ก็​ไม่​รู้​ด้วย​หรอกครับว่ามัน​จะ​เอา​ไปทำ​อะ​ไร​ ​แต่​ไม่​ว่ามัน​จะ​เป็น​อะ​ไร​แล้ว​ใช้​ทำ​อะ​ไร​ ​หากผมเจอนายของๆ​มันที่ว่านั่นอีก​จะ​เอา​ไปเผาทิ้ง​ให้​หาย​แค้น​เลยคอยดูซิ​

เช้า​วันต่อมา​ ​พี่นันฟื้นขึ้นมาพร้อม​กับ​อาการหัวฝู​และ​เป็น​ไข้​ ​ผมก็บอกพี่นันแบบที่ผมบอกซีนั่นแหละ​ ​ดู​แกมึนๆ​งงๆ​ ​แต่​แกก็​เชื่อผม​เพราะ​พี่นัน​เป็น​คนที่​ไม่​เชื่อเรื่องผีสางเอามากๆ​ ​แม้ว่า​จะ​พึ่งเจอกะตัวเองไปเมื่อวาน​นั้น​ ​แกก็​ไม่​เชื่อ​และ​พยายามหลอกตัวเอง​ ​แต่​ถึง​กระ​นั้น​พอแก​เข้า​ไป​ใน​บ้านก็​เกิดอาการกล้าๆ​กลัวๆ​ไม่​กล้า​เข้า​ ​กว่าผม​จาก​ล่อมพี่นัน​ได้​ก็ปา​เข้า​ไปครึ่งวัน​แล้ว
หลัง​จาก​เกิดเรื่องวุ่นๆ​ประสบการเจอผีสารภาพรัก​เป็น​ครั้งแรกของผม​ ​ซึ่ง​ผมมั่นใจว่าว่าคง​ไม่​มีมนุษย์​ ​มะนาที่​ไหนเคยเจอแบบผม​เป็น​แน่​แล้ว​ ​ผมก็​เอา​แต่ครุ่นคิด​ถึง​สิ่งที่​เกิดขึ้น​ ​จนเวลาล่วงเลยไป​แล้ว​หลายวัน​ ​เหตุการณ์ทุกอย่างกลับ​เข้า​สู่สภาวะปรกติ​ ​แบบ​ไม่​น่า​เชื่อ​ ​ตั่งแต่​เกิดเหตุการณ์ผี​โซอีก็​ไม่​ออกอาลาวาทมา​ให้​พี่นันกะพี่​แน๊กเห็นอีกเลย​ ​แถมพี่นัน​ยัง​กล้า​อยู่​บ้าน​นั้น​จนกระ​ทั้ง​ช่วงปิดเธอม​ ​ด้วย​ความ​ที่ว่า​แก​เป็น​อาจารย์​ ​พอปิดเทอม​ ​แกก็ลากลับบ้าน​ ​พร้อม​กับ​ใช้​สิทธิลาพักร้อน​ ​ผมเลย​ได้​รับมอบหมาย​ให้​เข้า​ไปเฟ้าบ้านจนกว่าพี่นัน​จะ​กลับมา​

ใน​บ้านของพี่นันกะพี่​แน๊ก​นั้น​ ​ตกแต่ง​ได้​เรียบร้อยสวยงามสะอาดตา​เพราะ​ว่า​ ​พี่​แน๊กนอก​จาก​จะ​เป็น​แม่บ้านแม่​เรือน​แล้ว​ยัง​เป็น​มันทนากรอีก​ด้วย​ ​ผิดกะพี่นันที่วันๆ​เอา​แต่กินเหล้ากะ​เพื่อนฟูง​ ​จนป่านี้ผม​ยัง​แปลกเลยว่าทำ​ไม​ ​ผอ​.​ถึง​ไม่​ไล่​เค้าออก​ ​รู้​ไหมผม​ไม่​แปลกใจเลยว่าทำ​ไม​ทั้ง​สองคน​ถึง​ทะ​เลาะ​กัน​บ่อยๆ​ ​แต่​ถึง​อย่างไร​2​คนนั่นก็รัก​กัน​มาก​ ​รัก​กัน​มากจริงๆ​ ​สังเกต​ได้​จาก​กระดาษที่​แปะติดตามข้างฝา​ ​มี​แต่คำ​ว่าขอโทษ​ ​ซึ่ง​ผมคาดว่าน่าจา​เอามา​แปะ​กัน​ทุกวัน​เพราะ​ว่าผนังห้องนะมันเต็มไป​ด้วย​กระดาษที่มี​แต่คำ​ว่าขอโทษ​และ​ตบท้าย​ด้วย​ข้อ​ความ​หวานหยดย้อย​ ​จนน่าคลื่นไส้​ ​ซึ่ง​ดู​จาก​ภายนอก​และ​ลับหลัง​แล้ว​พี่นัน​กับ​พี่​แน๊กก็​เป็น​คนที่​โรแม้นส์สุดๆ​ ​ยกเว้นเวลาตี​1​ของทุกวัน​ซึ่ง​ผมก็​ไม่​เข้า​ใจเหมือน​กัน​ว่าทำ​ไม​ต้อง​ตี​1 ​แล้ว​เวลาตี​1​ของทุกวันแกทะ​เลาะ​กัน​เรื่องอะ​ไร​ ​แต่ผมก็​ไม่​อยาก​จะ​ไป​ใส่​ใจอะ​ไร​และ​ก็​ไม่​คิดที่​จะ​ถาม​ด้วย​เพราะ​มัน​เป็น​เรื่องของชาวบ้าน​
แต่​จะ​ว่า​ไป​แล้ว​ผมก็รู้สึกอิจฉาพี่นันกะพี่​แน๊กเหมือน​กัน​เพราะ​ว่า​ ​ผม​ไม่​เคยมีคนรัก​เป็น​ตัว​เป็น​ตนกะ​เค้ามั่งเลยแม้ว่า​จะ​มี​ผู้​หญิงหลายคนมาสนใจผม​ ​แต่ก็​ต้อง​มีอันเลิกรา​กัน​ไปภาย​ใน​3​วัน​7​วันทุกครั้งเหมือนมี​เงาดำ​คอยบงการ​ยัง​ไงก็​ไม่​รู้​ ​จน​ถึง​ขนาดซี​เพื่อนเลิฟ​ยัง​ทักว่า​เอ็งโดนของรึปล่าวฟะ​ถึง​ได้​ซวยกะ​เรื่อง​ความ​รัก​ถึง​ขนาดนี้​ ​แต่ก็ช่างเถอะ​ ​เพราะ​ผมมักรู้สึกว่า​ผู้​หญิงที่​เข้า​มาพัวพัน​ใน​ชีวิตเด็กแนวของผม​นั้น​ ​ผม​ไม่​รู้สึกประทับใจใครซักคน​เป็น​พิ​เศษเลย​ ​ใน​หัวของผมมี​แต่ภาพของเธอ​ ​เธอ​เท่า​นั้น​ ​คนที่ผมพยายามที่​จะ​สาระภาพรัก​ ​แต่​เธอคน​นั้น​ก็​ต้อง​มาตายซะก่อน​ ​แม้ตอนนี้ผม​ยัง​อยู่​ใกล้​กะ​เธอ​อยู่​ใน​บ้านของเธอ​ใน​ห้องของเธอขนาดนี้​แล้ว​ ​แต่ผมก็กลับรู้สึกว่ามันช่างห่าง​ไกล​เหลือเกิน​ ​แม้​จะ​รู้ว่าวิญญาณของเธอ​ยัง​วนเวียน​อยู่​ใกล้ๆ​ผม​แล้ว​แท้ๆ​แต่ผมกลับทำ​อะ​ไร​ไม่​ได้​เลย​

จนกระ​ทั้ง​3​วันผ่านไป​
#11  by  ninimany (165.228.129.11) At 2008-01-25 13:55, 
จนกระ​ทั้ง​3​วันผ่านไป​

อาการผี​โพลเตอร์​ไกส์ตก็​เริ่มออกมา​ให้​ผมเห็น​ ​เสียงก๊อกน้ำ​ไหลเวลา​เที่ยงคืน​ ​พอออกไปดูก็​ไม่​เห็นมีก๊อกน้ำ​เปิดทิ้งเอา​ไวเลยซักอัน​ ​ผมเลยรู้ว่าฝีมือโซอี​แน่ๆ​ ​วันแรกๆ​ผมก็​เฉยๆ​ ​เพราะ​คิดว่า​เธอคงแค่​แกล้งอำ​ผมเล่นๆ​ ​แต่พอหลายวัน​เข้า​ผมก็ชักรำ​คาญ​ ​เพราะ​นายเสียงก๊อกน้ำ​บ้านั่นมัน​ไม่​ใช่​เสียงก๊อกน้ำ​ธรรมดา​แต่มัน​เป็น​เสียงของก๊อกน้ำ​ทั้ง​บ้านถูกเปิดออกมาพร้อมๆ​กัน​ดังลั่นสนันหวันไหวคล้าย​กับ​น้ำ​ตกจนกระ​ทั้ง​คืนที่​4​ผมก็ทน​ไม่​ไหวตะ​โกนออกไป​ด้วย​ความ​โมโห​

“​เล่นบ้าอะ​ไรของเธอ​!!! ​ฉันรำ​คาญรู้​ไหม​!!!” ​แล้ว​เสียงก๊อกน้ำ​ก็​เงียบไป​ ​ถึง​แม้ว่า​เธอ​จะ​เป็น​คนที่ผมรัก​ ​แต่​ถ้า​มา​เล่น​กัน​แรงๆ​แบบนี้ผมก็​โกรธ​ได้​เหมือน​กัน​ด้วย​อาการฉุนขาดผมต่อว่า​เธอไปหลายครั้งแม้ว่า​จะ​มอง​ไม่​เห็นตัวเธอก็ตาม​ ​แต่ผมก็คิดว่า​เธอก็น่า​จะ​ได้​ยินมันบ้าง​ ​ตอนนี้ผมชักเริ่ม​เข้า​ใจ​แล้ว​ละว่าทำ​ไมพี่นัน​กับ​พี่​แน๊ก​ถึง​ชอบทะ​เลาะ​กัน​ตอนตีหนึ่งของทุกวัน​ ​ที่​แท้​เพราะ​ผี​โพลเตอร์​ไกส์ตโซอีนี่​เองที่​เป็น​ตัวการทำ​ให้​สองคนนั่นทะ​เลาะ​กัน​ ​เพราะ​สิ่งที่​เธอมักทำ​หลังเที่ยงคืน​นั้น​เป็น​สิ่งที่รำ​คาญที่สุด​ ​เธอแกล้งทำ​มันขึ้นมา​เหมือน​กับ​เป็น​อุบัติ​เหตุ​ ​หลอดไฟ​ใน​ห้องนอนติดๆ​ดับๆ​มั่งละ​ ​บางที่ก็​เปิดพัดลมนอน​อยู่​ดีๆ​ดับไปเฉยๆ​จนผม​ต้อง​สดุ้งตื่นขึ้นมา​เพราะ​ความ​ร้อนเหงื่อแตกพลักๆ​มั่งละ​ ​บางทีก็มี​เสียงแครกๆ​อยู่​ข้างหมอน​ ​จนผมชัก​จะ​เอือมระอะ​กับ​เธอเต็มทีจนบางครั้งมันทำ​ให้​ผมสงสัยว่า​ ​ทำ​ไม่​พี่นัน​กับ​พี่​แน๊ก​ ​ถึง​ไม่​เอะ​ใจสงสัย​กัน​มั่งนะว่าบ้านนี้มันมีผีสิง​อยู่​ ​ถึง​พวกพี่​แก​ไม่​เชื่อเรื่องผี​ถึง​พวกพี่​แก​ไม่​เชื่อเรื่องผี​ ​ถึง​หลายอย่างเธอ​จะ​ทำ​เนียนเหมือน​เป็น​เรื่องบังเอิญ​ ​เหมือนคน​อยู่​ด้วย​กัน​2​คนแกล้ง​กัน​เอง​ได้​แนบเนียนก็ตามที​ ​แต่​เหตุการณ์ที่​เกิดขึ้น​ใน​เวลา​เที่ยง